Zespół

dr hab. Tomasz Gackowski – medioznawca i historyk, doktor habilitowany nauk społecznych (nauki o mediach), adiunkt w Katedrze Komunikacji Społecznej i Public Relations, kierownik Laboratorium Badań Medioznawczych UW oraz wicedyrektor ds. badań naukowych i współpracy z zagranicą w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego (kadencja 2012-2016). Autor licznych artykułów i książek z zakresu metodologii badań medioznawczych, komunikacji politycznej i giełdowej, współorganizator wielu konferencji, zjazdów, kongresów oraz warsztatów badawczych (Ogólnopolskich Konferencji Metodologicznych Medioznawców czy Ogólnopolskich Zjazdów Analityków Mediów na Uniwersytecie Warszawskim), uczestnik licznych sesji naukowych (PTKS), dziennikarz prasowy, autor wielu tekstów naukowych i ekspertyz poświęconych m.in. social media, rynkowi nadawców elektronicznych, mediom opiniotwórczym, analizom medioznawczym z zakresu investor relations, badaniom reaktywnym i niereaktywnym czy też analizie dyskursu i narracji. Koordynator projektów badawczych dotyczących m.in. języka narracji ogólnopolskich mediów czy też kreacji wizerunku w zakresie media relations. Trener, prowadzący szkolenia z zakresu medioznawstwa, perswazji i autoprezentacji. Członek Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej, European Communication Research and Education Association oraz Stowarzyszenia Inwestorów Indywidualnych w Polsce. Redaktor naukowy serii wydawniczej Instytutu Dziennikarstwa UW „Media początku XXI wieku” oraz redaktor tematyczny z zakresu nauk o poznaniu i komunikacji społecznej periodyku naukowego „Studia Medioznawcze” i redaktor statystyczny periodyku elektronicznego „e-Politikon”. Obronił doktorat na Uniwersytecie Warszawskim pt. Czwarta władza czyli jak media rozliczają polityków w Polsce. Nowy model komunikacji politycznej. Czterokrotny stypendysta MNiSW (2006–2010) oraz Programu Start 2013 Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Laureat stypendium dla wybitnych młodych naukowców Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego 2015-2018 r.

Mgr Marcin Łączyński – medioznawca, badacz i projektant gier. Absolwent Instytutu Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego i podyplomowych studiów Metody statystyczne w biznesie na Wydziale Ekonomii UW. Redaktor statystyczny kwartalnika „Studia Medioznawcze”. Autor wielu artykułów z zakresu analizy zawartości, badań oddziaływania mediów, a także badań gier, wykorzystania gier w edukacji oraz innowacyjnych form szkoleniowych. Autor używanego przez MTResearch oprogramowania do automatycznej analizy tekstów, a także monitoringu zawartości stron www i mediów społecznościowych. Uczestnik wielu konferencji naukowych (m.in. corocznych Ogólnopolskich Konferencji Metodologicznych Medioznawców i konferencji Polskiego Towarzystwa Badania Gier). Uczestnik krajowych i międzynarodowych projektów badawczych (m.in. Journalism Education – formation of Professional Identity in Changing Media Systems koordynowany przez Uniwersytet w Södretörn w Sztokholmie). Trener biznesu, autor kilkudziesięciu planszowych i komputerowych symulacji i gier biznesowych. Członek International Simulation and Gaming Association.

dr Karolina Brylska – medioznawca, absolwentka Instytutu Stosunków Międzynarodowych oraz Instytutu Dziennikarstwa WDiNP UW, doktor nauk społecznych w zakresie nauk o mediach. Stypendystka programu Socrates-Erasmus, w ramach którego studiowała w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu (Sciences Po). Podczas studiów magisterskich stypendystka MNiSW. Trener wystąpień publicznych i medialnych. Autorka publikacji z zakresu języka mediów i narracji medialnych we współczesnej prasie. Zajmuje się analizą retoryczną przekazów medialnych oraz analizą dyskursu publicznego.

dr hab. Jacek Wasilewski – doktor habilitowany nauk społecznych w zakresie nauk o polityce, specjalista od retoryki, medioznawca, dziennikarz, scenarzysta filmowy i telewizyjny. Zajmuje się mechanizmami narratywizowania rzeczywistości, czyli zamykania wyselekcjonowanych faktów w struktury fabularne. Ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW. Od 2005 roku pracuje w Zakładzie Retoryki Instytutu Dziennikarstwa. Od 2011 roku kieruje specjalnością dokumentalistyka, której celem jest rozwijanie multimedialnych dziennikarskich form narracyjnych. Jako specjalista z zakresu retoryki i komunikacji społecznej zajmuje się zawodowo projektowaniem wystąpień publicznych, strategią komunikacji poprzez media i funkcjonowaniem komunikatu w mediach. Współpracuje z rzecznikami wielu instytucji publicznych. Od 2010 roku zajmuje się upowszechnianiem metod storytellingowych w Polsce oraz badaniem narracji na polu komunikacji społecznej. Analizując narracje w mediach i biznesie, sięga zarówno do metod storytellingowych, jak i do metod narracyjnych funkcjonujących w psychologii, kulturoznawstwie czy filmoznawstwie. Dzięki takiemu podejściu można uzyskać ciekawe odniesienia między mitem jednostkowym i mitem funkcjonującym w zbiorowości, co daje możliwość badania implementacji jednostkowego mitu tworzonego przez media, który staje się modelem dla zbiorowości. Praktyczny aspekt użycia tych metod w polityce i reklamie znajduje się w książce Opowieści o Polsce. Retoryka narracji (2012) oraz w tłumaczeniach książek.